Wat zijn ossengalstenen

Echte bezoar is er in twee soorten: eigeel en buisdooier. Eidooiers zijn meestal ovaal, onregelmatig bolvormig, bijna vierkant of driehoekig, met een gouden of bruin oppervlak, delicaat en licht glanzend, en sommige hebben een zwart glanzende film op het buitenoppervlak, algemeen bekend als "Wujinyi" ". De dwarsdoorsnede is geel of bruin, met duidelijk gerangschikte en netjes gerangschikte lagen, overlappende lagen, en geurig. De gele buis is buisvormig, met een oneffen oppervlak of horizontale gebogen lijnen, of gebroken stukken. Het oppervlak is roodbruin of geelbruin, met scheuren en kleine uitsteeksels. De dwarsdoorsnede heeft minder lagen, sommige zijn hol en de kleur is donkerder effen, en sommige zijn onregelmatig bolvormig, variërend van lichtbruin tot goudgeel.

Gebruik uw handen om aan te raken, te wrijven en te knijpen voor identificatie. De algemene ervaring is "drie punten". Namelijk: (1) Bezoar is drie- derde lichter in gebruik: Bezoar heeft een losse textuur en is lichter dan andere items met hetzelfde volume. Of het nu modderballen of gewone namaakproducten zijn, ze zijn over het algemeen zwaarder dan bezoars, dus er is een gezegde dat bezoars drie-derde lichter zijn. (2) Drie-drie derde van geel bij wrijven met water: Traditioneel, om bezoar te identificeren, gebruik je een beetje bezoar en voeg je water toe om het over de nagel te wrijven, die geel zal lijken. Het wordt gewoonlijk "hangende nagel" of "transparante nagel" genoemd. Over het algemeen zullen, zolang de bezoardeeltjes met wat vocht enkele malen over wit papier of een geschuurde glasplaat worden gewreven, ook lichtgele sporen verschijnen. Deze kleur is niet noodzakelijkerwijs erg diep, maar kan lange tijd onveranderd blijven. (3) Verpletter de bezoar met je handen in drie-stukken: de hardheid van de bezoar is ongeveer 1 tot 2 graden en is gemakkelijk te verpletteren. Als het niet kan worden verpletterd, moet het over het algemeen als nep worden beschouwd.

Doe een beetje bezoar op het puntje van je tong en een koele lucht verspreidt zich van het midden van de tong naar de wortel van de tong. De smaak is licht bitter maar zoet, zonder andere visachtige of pittige smaak. Wanneer je erop kauwt, zal het als modder zijn zonder enig residu. Het speeksel kan lichtgeel gekleurd zijn. Namaakproducten smaken vaak bitter, zijn moeilijk te kauwen en voelen soms vettig aan.

Bezoar is onoplosbaar in water. Het drijft eerst en zinkt vervolgens als het in water wordt geplaatst. Het zwelt niet op, lost niet op en verandert niet van kleur. Het blijft klonterig als het in water wordt gekookt. Bevochtig een hechtnaald met Bezoar-poeder en laat deze verticaal in het water zinken. Er is een kopje te zien. Er is een lijn van boven naar beneden, en dan verspreidt deze zich langzaam. Nadat de kunstmatige bezoar is gekookt, wordt het water geel en troebel. Nadat het een tijdje heeft gestaan, zal het neerslaan en zal het water terugkeren naar zijn oorspronkelijke kleur.

Neem een ​​kleine naald, verbrand hem rood en prik hem in de bazige galstenen. Als de stierengalstenen breken en gelaagd raken, is de textuur fijn en knapperig, zijn er witte vlekken in het midden en is er een geurige geur, dan is het authentiek.